Hoe liefde voor vorm ons blind maakt. En we weer kunnen zien.

Datum: 21 juni 2017 / Auteur: Saskia Baardman / 2 Reacties / Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Ik probeer nu al 2 weken een tekst te schrijven over ‘vorm’, maar ik kan de juiste vorm niet vinden. Dat frustreert me en ik doe dus precies waar ik over wil schrijven. Want nu denk ik dat ik niet geschikt ben om dit onderwerp aan te snijden. Dat ik sowieso niet weet waar ik het over heb.

Helpt dat? Nee. Het staren naar de vorm maakt me blind. Hoe ik denk dat ik een tekst moet overbrengen, omdat ik dat zo geleerd heb. Omdat veel andere ondernemers dat op een bepaalde manier doen en dat werkt zo goed voor hen. Daar krijgen ze veel positieve reacties op enzo.

Dat dus (getverdemme, wie heeft die woorden ooit bedacht!?).

Nou, als jij dat ook hebt. En ik WEET dat veel mensen dit hebben. Dat je HET maar niet in een vorm geperst krijgt: niet in een product, dienst, cakeblik, tekst, baan, bedrijf, blabla. Dan klopt er iets niet! Je bent of te vroeg met de vorm bezig of je zit in een richting te denken die niet de jouwe is.

In beide gevallen loop je met oogkleppen op en laat je je meeslepen door het collectieve vormfetisjisme.

Want wat vinden we het fijn als iets een vorm krijgt, bam, concreet! Je kunt weer verder! En dat is ook lekkerrrr, vind ik ook.

In mijn geval weet ik heel zeker (als ik die innerlijke roeptoeter even laat dimmen) dat ik niet in de juiste richting denk.

En weet je wat er dan gebeurt? Vastlopen, shagrijnig, saaiheid, oninteressant, onaantrekkulluk, harder werken, de berg voor me wordt maatje Mount Everest, antwoorden nog meer buiten mezelf zoeken (want iedereen doet het geweldig en snapt het, behalve ikkefikke).

Ja, dat gebeurt er, onbewust. Maar ik werd wakker.

Dus! Raak je mega gefrustreerd over het hoe en wat – de vorm? Dan ga je eerst even je bagger daarover opschrijven (of iets anders expressiefs) om te ontdekken wat er aan de hand is. Of je praat met iemand die kan luisteren en je neutrale feedback geeft.

Of je komt naar mij, deze zomer – lekker in de bossen, of via Skype. En ik laat je oogkleppen eraf vallen, zodat je HET ziet – de essentie. En (weer) op je natuurlijke spoor komt, waarin de vorm zich aandient. En je vriendschap gaat sluiten met geduld, vertrouwen, zelfliefde, zielsbestemming.

Is dat een vriendschap zonder ruzie? Voor de meesten niet. Weet wel dat jij die ruzie opzoekt, zodat je weer een stap kunt maken. Heel menselijk, dus wees compassioneel (nieuw woord, heerlijk).

Ik wens je een fijne zomer!




Reacties “Hoe liefde voor vorm ons blind maakt. En we weer kunnen zien.

  1. Heel herkenbaar!!
    Ik ga NU papier en bijenwas blokjes pakken om mij creatief te uiten aan mijn keukentafel😊
    Ik wil stromen en in contact met mijn diepste zelf zijn, mijn verlangens en drijfveren…. Of zoiets😁
    Liefs, Marian

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *