Moed. Hoe verzamel je dat?

Datum: 25 april 2019 / Auteur: Saskia Baardman / Geef een reactie / Tags: , , , , , , , , , ,

Je hebt het misschien ook wel eens gezegd: “Daar moet ik moed voor verzamelen…”

Moed voor een gesprek, een besluit, een verandering, een stap.

Maar wat is moed dan?

In het Frans: ‘courage’, afgeleid van ‘coeur’, het hart.

Blauwdruk
We hebben allemaal onze eigen blauwdruk. Ook al heb je veel met anderen gemeen, het verschil zit in de details. Jouw hart bevat informatie over jouw blauwdruk, over de integratie van je spirit met je lichaam en diverse wijsheden die met ons diepste welzijn te maken hebben. Je hart volgen heeft te maken met voeding voor jouw diepste welzijn, en je leven in lijn te brengen met jouw blauwdruk. Op je natuurlijke spoor komen dus.

Gedurende je leven komt er ook informatie van anderen in je hart die impact kan hebben op je gevoel van eigenwaarde, (zelf)liefde, compassie, affiniteit, in welke mate en vorm je er mag zijn, (on)voorwaardelijk liefhebben en liefgehad worden.

Daarmee zie ik moed verzamelen als een proces waarin je jezelf steeds meer loskoppelt van informatie die je hart is binnengeslopen, nog steeds binnensluipt en niet klopt met het leven van jouw blauwdruk, en ook niet met jouw diepste welzijn.

En dat je jouw hartsinformatie die je (onbewust) hebt weggegeven weer terughaalt naar jezelf. Niet tegen de ander, maar voor jezelf.

Verrijkend, communiceren met je wijze hart. En je intuïtie helpt je op die hartopenende weg, als kompas, de dotsconnector en raadgever.

Waar begin je met moed verzamelen?

Bijvoorbeeld met deze oefening:

Verbeeld, verwoord en/of mediteer op:
1) wat er op je hart drukt. Of dat nu oordelen zijn, of verwachtingen, angsten, het goed willen doen, ideeën over ‘hoe het hoort’ etc.

Als je mediteert, kijk of je het een eindje van je vandaan in een wolk kunt laten stromen of plaatsen. Laat de wolk dan regenen, zodat het allemaal in de aarde zakt, die het transformeert tot voeding.

Bij schrijfsels of iets verbeeldends kun je het in een doos zetten en het op die manier parkeren. Je kunt het ook verscheuren, verbranden. Of misschien is het al genoeg dat je het opgeschreven/verbeeld hebt.

2) je hartenwens. Waar gaat je hart naar uit? Dat kan ook een strandwandeling zijn of een liefdevolle omhelzing (van jezelf). Maak daar contact mee en wellicht kun je dat gevoel laten groeien in jezelf, al is het maar een beetje.

3) waar je je hart aan hebt gegeven of aan wie. En wat kreeg je ervoor terug? Gevoel van veiligheid, ergens bijhoren, iets leren, een materiële vergoeding of iets anders. Bedank die-/datgene voor de uitwisseling en besluit dat je jouw hartsinformatie weer in eigendom neemt.

Herhaal dit proces regelmatig voor jezelf. Evt. met anderen, zodat je elkaar ondersteunt en bekrachtigt. En je oefent je kwetsbaarheden te delen met mensen die je vertrouwt. Dat kan alleen al helpen om jezelf te openen en uit te spreken.

De stappen die je vroeger of misschien vorig jaar niet durfde te zetten, omdat je nog niet de moed had verzameld, durf je op een gegeven moment wel te maken, vanuit je hart en intuïtie. Soms betekent dat een definitief afscheid, soms bijsturen.

En als er tranen bijkomen. Laat ze stromen! Als er woede of een andere emotie opkomt, ervaar het.

Overigens hoeft het moment zelf niet te voelen als ‘ohoh, wat ben ik moedig!’, maar juist als een ‘ik MOET dit NU doen’, een onontkoombaar innerlijk weten en urgentie.

Ik ben benieuwd of jij nu aan een voorbeeld in jouw leven denkt. Fijn als je dat wilt delen met me.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *